Siatkówka… hmm to sport jakże u nas bardzo popularny a jednocześnie wciąż trochę niedoceniany i niecieszący się tak dużo popularnością jak choćby piłka nożna. I nawet gdybyśmy po kilku już sukcesach odniesionych w tej dyscyplinie sportowej zdobyli upragniony złoty medal na mistrzostwach świata czy igrzyskach to i tak jestem zdania że sport ten i tak nie będzie u nas nr 1, jeśli chodzi o zainteresowanie kibiców. Dlaczego tak się dzieje? Powodów jest kilka. Po pierwsze nie oszukujmy się że siatkówka to gra dużo bardziej schematyczna niż futbol. Ktoś powie że jednak bardziej atrakcyjniejsza bo ciągle jest w niej akcja i ciągle zdobywa się jakieś punkty… to prawda, ale czy rzeczywiście ten sport nie może być aż tak fascynująca skoro cała filozofia gry opiera się na trzech krokach: po serwie przeciwnika: przyjęcie, wystawka i ścina. Mecz może być bardziej ciekawa lub mniej w zależności od potencjału obu zespołów a o ironio im słabsze są drużyny wtedy gra jest bardziej ciekawa, bo mniej schematyczna. Nie chodzi mi o to by deprecjonować sukcesy naszych siatkarek i siatkarzy w ostatnich tygodniach ale żeby zrozumieć istotę zjawiska, w którym polski futbol który w ostatnim czasie spadł już prawie na samo dno wciąż bardziej przyciąga kibiców niż sport w którym w przekroju ostatnich kilku lat ma się bardzo dobrze co zostało udokumentowane odniesieniem dużych sukcesów podczas mistrzostw świata i europy. Niestety dopóki nie będzie większych nakładów finansowych w piłce nożnej (Euro 2012 to jeszcze nie wszystko) a we władzach Polskiego Związki Piłki Nożnej będą wciąż zasiadali panowie, których efekty pracy są znikome to nasz „sport narodowy” wciąż nie będzie dorównywał (jeśli chodzi o sukcesy) siatkówce.